Selenča u praistoriji
Selenča se, kao i druga sela u Bačkoj i celoj i Vojvodini, nalazi na zemljištu bogatom sa aspekta arheologije. Iako do danas na ovom području nije izvršena rekognoskacija, niti bilo koje drugo sistematsko istraživanje, zahvaljujući slučajno pronađenim ostacima keramike iz bakarnog i bronzanog doba, vidimo da je Selenča i njena okolina imala stanovnike još u davnoj prošlosti, pre više milenijuma. Moguće je da je na ovom prostoru život postojao već u kamenom dobu, ali iz tog vremena, za sada, ne postoje materijalni tragovi.
Selenča od prvog pomena naziva do kraja 18. veka
Kontinuitet ljudskih naselja na teritoriji današnjeg selenačkog atara i samog sela nije moguće sa sigurnošću utvrditi, iako ostaci materijalne kulture i do danas sakupljeni izvori svedoče o civilizacijama koje su postojale i istrajavale, katkad sporadično, ali često u kontinuitetu, prativši u glavnim crtama događaje na teritoriji Bačke...
Preseljenje Slovaka evangelista iz Selenče u Staru Pazovu 1770. godine
Selenča, slovačko selo u blizini grada Bač, nastala je 1758. na posedu kaločke nadbiskupije. Njeni prvi stanovnici bili su Slovaci evangelisti poreklom iz Kulpina, dok je drugi talas stigao 1760. godine direktno iz Slovačke. Novoosnovano selo dobilo je ime Bács Ujfálu vel Erség Ujfalu –Bačko novo selo ili Arhibiskupsko novo selo. Vredni ljudi su brzo i kvalitetno kultivisali zemljište, isušili močvare i počeli da prosperiraju. Od nadbiskupa su dobili dozvolu da izgrade bogomolju od naboja, kao i da pozovu učitelja koji je ujedno vršio i bogosluženja. Međutim, 1768. godine pojavljuju se problemi sa vlastima u vezi hrama. Posle deset godina, kada je kultivisana zemlja počela da daje prinose, stanovništvo se našlo pred dilemom kuda otići...
Antifaštistički otpor stanovnika Selenče u Drugom svetskom ratu
Celokupna politička situacija u Selenči za vreme okupacije bila je drugačija od stanja u susednim slovačkim selima. Specifičnost ovog sela predstavlja pripadnost njenih stanovnika dvema konfesijama i privilegovani položaj katoličkog življa u toku Drugog svetskog rata. Patriotski raspoloženi Slovaci bili su zastrašeni aktivnošću prisutnih neprijateljskih elemenata u selu. Uprkos tome, i u ovoj sredini počeo je da tinja prikriveni otpor. Nakon izvesnog vremena omladina Selenče počinje da organizuje tajne sastanke. Okupljali su se na određenom mestu u ataru radi dogovora. Njihova je aktivnost eskalirala u martu 1944. kada su osnovali skojevsku organizaciju.
Selenča danas
U lingvistici se, pored termina urbanonim, često koristi i pojam ojkonim. Ojkonim je lično ime nekog geografskog objekta u naselju [grada, opštine, sela] ili njegovog dela [kvarta, predgrađa, ulice, trga, parka, tvrđave, osame, mlina, šumaske kuće ili nekog drugog značajnog objekta [EJ,1993]. Pojam urbanonim se, međutim, u onomastičkoj terminologiji načešće koristi kada je reč o nazivima ulica i drugih javnih prostora. Životni vek urbanonima je drugačiji od ostalih onomastičkih kategorija, kao što su oronimi, hidronimi, nazivi dela atara i sl. Urbanonimi se dinamične kategorije, koje direktno zavise od generacijskih, društvenih, kulturnih i drugih socijalnih fenomena...
Istorija rimokatoličke crkve Najsvetijeg trojstva u Selenči
U Katoličkoj su crkvi verski život organizovale i vodile biskupije preko svojih županija. Tako je već u 10. veku osnovana biskupija u Kaloču [Kalocsa se danas nalazi u Mađarskoj] koja je kasnije spojena sa, već pre toga osnovanom, biskupijom u Baču. Od tada se zvala Arhibiskupija kaločka i bačka. Arhibiskupija je bila vlasnik više prostranih imanja u okolini grada Bača. Pre dolaska Turaka u ove krajeve verski život katolika odvijao se preko županija koje su se nalazile u okolini manastira. Iz tog su vremena poznate katoličke županije u Nađ Banči (Nagy Bancsa), u Dalu, Feleđhazu (Félegyháza), kao i prepozitura Drža (Ders) i dr.
Evangelistička a. v. crkva u Selenči
Slovaci evangelisti augsburške veroispovesti žive u Selenči 250 godina. Gledajući očima vernika na godine koje su protekle, moramo biti zahvalni Bogu za svu njegovu milost, ljubav i blagoslove koje su naši preci primili od njega a zahvaljujući tome i mi sami. U ovom je vremenskom periodu u Selenči je živelo 9-10 generacija.
Ako razmišljamo o tome zašto su naši preci ostavili svoj zavičaj, teško da ćemo uspeti da damo tačan odgovor. Postoje razni razlozi za odlazak pojedinaca ili čitavih naroda, npr. siromaštvo, nedostatak za život neophodnih stvari, ugnjetavanje i progon od strane vlasti po verskoj osnovi.